Ἰωάννας Σκαρλάτου
«Δυστυχῶς, τὸ μωρὸ εἶναι μία χαρά...!»
(Βασισμένο σὲ πραγματικὴ ἱστορία)
[Σημειώσεις μιᾶς κλινικῆς ψυχολόγου...]
περιοδικὸ Ἑλληνορθόδοξη Πολύτεκνη Οἰκογένεια τεῦχος 188/2025 σσ. 16-19
1η Συνεδρία.
Κοπέλα 30 ἐτῶν. Αἴτημα προσέλευσης: ἄγνωστο.
Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2025, 8:30 μ.μ.
- Μελομακάρονο;
- Παραμονὲς Χριστουγέννων; Πρέπει νὰ προσέχω τὶς θερμίδες. Σὲ ἕνα μῆνα ἔχουμε τὸ Ρεβεγιόν!
- Πρώτη φορὰ σὲ ψυχολόγο;
- Ὄχι, ἔχω ἀλλάξει ἄλλους ἑφτά.
- Τί ψάχνετε;
- Τὴν εὐτυχία! Ἐργάζομαι στὴν πληροφορική. Ὑπεύθυνη θέση, μὲ μισθὸ πάνω ἀπὸ δυὸ χιλιάδες εὐρὼ τὸν μῆνα. Κάνω personal, πίνω, βγαίνω, ἔχω φίλους, εἶμαι παντρεμένη, ταξίδια σὲ ὅλο τὸν κόσμο... Ὅμως, ἔχω ἕνα κενό! Τὰ βράδια αὐτὸ τὸ κενὸ μεγαλώνει! Δὲν μπορῶ νὰ κοιμηθῶ! Πόσα χρήματα θέλετε γιὰ νὰ μοῦ πάρετε αὐτὸ τὸ κενό;
- Τὰ κενὰ στὴν ψυχή μας δὲν γεμίζουν μὲ χρήματα!
- …………………………………………………………………………..
- Θεωρεῖτε ὅτι στὴν καρδιά σας ἔχετε ἀγάπη;
- Φυσικά! Ὅλο τὸν κόσμο ἀγαπῶ!
- Ὅλο τὸν κόσμο ἢ τὸν ἑαυτό σας;
- Τί ἐρώτηση εἶναι αὐτή;
- Ἀγαπᾶτε ὅλο τὸν κόσμο καὶ δὲν μπορεῖτε νὰ ἀγαπήσετε τὸ ἀγέννητο παιδί σας;
- Πῶς τὸ καταλάβατε; Εἶμαι ἔγκυος 10 ἑβδομάδων...
- Ἀπὸ τὰ χέρια σας. Ὅση ὥρα μιλᾶτε, κρύβετε μὲ τεταμένες παλάμες τὴν κοιλιά σας...
- Τὸ σῶμα εἶναι δικό μου!
- Φυσικὰ καὶ τὸ σῶμα εἶναι δικό σας! Τὸ μωρό σας ἔχει ἄλλο σῶμα, ἄλλη καρδιά, ἄλλο ὀργανισμό!
- Τὴν Δευτέρα, στὶς 7:30 τὸ πρωί, ἔχω προγραμματίσει διακοπὴ κύησης.
- Τὴν Κυριακὴ τὸ ἄπόγευμά θὰ σᾶς περιμένω...
- Μᾶλλον, οὔτε ἐσεῖς μπορεῖτε νὰ μὲ βοηθήσετε!
Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2025, πρωί.
Ἡ γυναίκα προχωρᾶ γρήγορα, σφίγγοντας τὴν τσάντα μέσα στὰ μακριὰ δάχτυλά της. Ὁ ἄντρας της προσπαθεῖ νὰ τὴν προλάβει. Ἐκείνη ὅμως βαδίζει γρήγορα... Τὴν προφταίνει καὶ περνᾶ τὰ χέρια του γύρω ἀπὸ τὴ μέση της.
«Ἑλένη μου, τί ἔχεις; Σὲ γραφεῖο ταξιδίων πᾶμε! Εἶναι τὸ ταξίδι μας γιὰ τὴ φετινὴ Πρωτοχρονιά! Χαλάρωσε σὲ παρακαλῶ! Εἴμαστε μαζί!».
Τοῦ χαμογελᾶ καὶ προσπαθεῖ νὰ ἀφεθεῖ στὴ ζεστὴ ἀγκαλιά του. Δὲν μπορεῖ νὰ τὰ καταφέρει, σφίγγει τοὺς μὺς στὴν κοιλιά της. Μπαίνουν στὸ κατάστημα καὶ ψάχνει τὴν πρώτη καρέκλα γιὰ νὰ δραπετεύσει ἀπὸ τὶς σκέψεις της.
Ἕνας ὑπάλληλος τοὺς πλησιάζει καὶ κάθεται ἀπέναντί τους.
«Χαίρετε. Ἤρθατε γιὰ νὰ πάρετε τὰ εἰσιτήρια σας! Πόσο πολὺ σᾶς ζηλεύω! Ἕξι μέρες στὴν Ἀγγλία, στὸ γιορτινὸ Λονδῖνο! Τόσο τυχεροί! Λοιπόν, δεῖτε, δεῖτε τί σᾶς ἔχω! Πρώτη ἡμέρα στὴ Bath, στὴν πόλη τῶν ἰαματικῶν λουτρῶν, δεύτερη ἡμέρα στὴν κωμόπολη Στράτφορτ, στὸ σπίτι τοῦ Σαίξπηρ, στὰ Costwolds μὲ τοὺς κυματιστοὺς λόφους, τὰ καταπράσινα λιβάδια καὶ τὰ παραμυθένια χωριά. Προχωρᾶμε τὶς ἑπόμενες ἡμέρες στὰ κάστρα, εἶστε ἕτοιμοι;».
Ὁ κύριος ἀνοιγοκλείνει τὸ στόμα του, ἀλλὰ τὸ μυαλὸ τῆς γυναίκας τρέχει σὲ μονοπάτια γεμᾶτα ἀπὸ ἀγκάθια καὶ πέτρες. Γιὰ μία στιγμὴ αἰσθάνεται ὅτι θέλει νὰ τὰ διαβεῖ, ἀλλὰ δὲν ἔχει μπότες, κοιτάζει ἀμήχανα τὰ πόδια της...
«Δὲν μπορῶ», ψελλίζει καὶ ἀνοίγει τὴν τσάντα. Παίρνει ἕνα μικροσκοπικὸ χάπι καὶ τὸ βάζει στὸ στόμα της. Ἀνοίγει τὸ ἐμφιαλωμένο μπουκαλάκι νεροῦ ποὺ ἔχει μαζί της καὶ τὸ καταπίνει.
Ἡ καρδιά της ἀρχίζει νὰ χτυπᾶ τόσο δυνατά, ποὺ αἰσθάνεται ὅτι θὰ σταματήσει. Πιάνει τὸ χέρι τοῦ συζύγου της, ἐνῷ ὁ ὑπάλληλος συνεχίζει τὴν ἐξιστόρηση τῆς ἐκδρομῆς. Πόσο περίεργο, οὔτε ἀπὸ ἐκεῖνον μπορεῖ νὰ πάρει δύναμη, οὔτε ἀπὸ τὸν ὑπάλληλο, οὔτε ἀπὸ τὰ λιβάδια τῆς Ἀγγλίας.
Ὅλα στέκουν ἀπέναντί της, τῆς ἁπλώνουν τὰ χέρια τους, ἀλλὰ ἐκείνη δὲν νιώθει χαρά! Καταιγίδα ξεσπᾶ μέσα της. Βγαίνει ἔξω καὶ φορὰ τὰ γυαλιὰ τοῦ ἥλιου. Στὸ αὐτοκίνητο κουρνιάζει στὴ θέση τοῦ συνοδηγοῦ καὶ ἀνυπομονεῖ νὰ ἐπιστρέψει σπίτι, νὰ χωθεῖ στὰ παπλώματα καὶ νὰ μείνει ἐκεῖ μέχρι νὰ ξημερώσει...
Ἡ βροχὴ ποὺ νιώθει μέσα της δὲν σταματᾶ. Χαμογελᾶ, ἀλλὰ αὐτὴ ἡ ἐσωτερικὴ μαύρη τρύπα μεγαλώνει...! Φοβᾶται ὅτι θὰ τὴν καταπιεῖ ὁλόκληρη καὶ δὲν θὰ μείνει κάτι ἀπὸ ἐκείνη.
Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2025, 10:30 π.μ.
Τὴν ἄλλη ἡμέρα τὸ πρωὶ ξενυχτισμένη μπαίνει στὸ αὐτοκίνητό της καὶ ὁδηγεῖ μηχανικά... Ἔχει στὸ μαιευτήριο τὸν ὑπέρηχο πρὶν τὸ ραντεβοῦ τῆς Δευτέρας.
Ὁ γυναικολόγος της, φορῶντας τὴν λευκή του ρόμπα, τὴν περιμένει στὴν αἴθουσα ὑπερήχων.
- Καλημερίζω τὴν ὄμορφη ἄσθενή μου! Πέρασε Ἑλένη μου. Γιὰ σένα ἦρθα Κυριακὴ πρωί!
- Καλημέρα γιατρέ, τὸ πῆρα τὸ χάπι χθὲς τὸ πρωί. Ἔχω λίγο αἷμα ἀπὸ χθὲς τὸ μεσημέρι.
- Τέλεια! Ἡ κύηση διεκόπη... Αὔριο ἔχουμε τὴν ἀπόξεση. Δὲν θὰ νιώσεις τίποτα, θὰ εἶσαι ἐλεύθερη! Εἶσαι ἤδη ἐλεύθερη! Δῶσε μου τρία λεπτὰ γιὰ ἕναν ὑπέρηχο καὶ φεύγεις γιὰ καφὲ στὴν παραλιακή! Κοίτα πόσο φωτεινὴ εἶναι αὐτὴ ἡ μέρα;
Ἡ γυναῖκα ξαπλώνει χάνοντας τὸ βλέμμα της στὴ λευκὴ ρόμπα τοῦ γιατροῦ.
- Ποῦ θὰ πᾶτε Χριστούγεννα;
- Λονδῖνο.
- Ὤω! Ἔχω πάει δεκάδες φορές. Πόσο τυχερὴ εἶσαι!
Καὶ κάπου ἐκεῖ ποὺ τὸ βλέμμα της ταξιδεύει... τὴν ἀτμόσφαιρα, σὰν ρομφαία διαπερνᾶ ὁ ρυθμικὸς ἦχος μιᾶς καρδιᾶς ποὺ χτυπᾶ γρήγορα! Ἡ γυναίκα πετάγεται πάνω καὶ κοιτάει τὸν γιατρό!
- Δυστυχῶς...
- Δυστυχῶς, τί δυστυχῶς γιατρέ;
- Δυστυχῶς, τὸ μωρὸ εἶναι μία χαρά! Δὲν τὸ σκότωσε τὸ χάπι, ἔχει δυνατὴ καρδιά! Ὅμως, μὴν ἀνησυχεῖς, θὰ τὰ καταφέρουμε αὔριο τὸ πρωί. Τὸ ἄτιμο θέλει νὰ ζήσει! Ἐμεῖς, ὅμως, ἔχουμε τὴ ζωή μας...! Τὸ σῶμα εἶναι δικό σου! Μὴν τὸ ξεχνᾶς! Αὔριο θὰ τελειώσει!
Ἡ καρδιὰ τοῦ μωροῦ συνεχίζει νὰ ἀκούγεταί στὴν ἀπόλυτη σιωπή... Ἡ γυναίκα ἀρχίζει νὰ τρέχει ἀλαφιασμένη μέχρι τὸ πάρκινγκ τῶν αὐτοκινήτων. Μπαίνει μέσα στὸ αὐτοκίνητο καὶ ξεσπᾶ σὲ λυγμούς.
Πόσο παράδοξο! Ἦταν τότε ποὺ σταμάτησε ἡ βροχὴ στὴν καρδιά της!
2η Συνεδρία.
Κυριακή, 30 Νοεμβρίου, 6:00 μ.μ., γραφεῖο ψυχολόγου.
- Καλησπέρα! Σᾶς εὐχαριστῶ ποὺ μὲ δεχτήκατε τέτοια μέρα!
- Ἔχει μία κρυφὴ ὀμορφιὰ ἡ Κυριακή!
- Μὲ ρωτήσατε προχθὲς γιὰ τὸ ἂν ἔχω ἀγάπη.
- …………………………………………………..
- Δὲν ἔχω. Τὸ κενὸ ὑπάρχει μέσα μου, γιατί δὲν ἔχω μάθει ἀληθινὰ νὰ ἀγαπῶ! Μόνο ἐξωτερικὰ νὰ περνάω καλά, νὰ ἀναζητῶ συνεχῶς τὴν καλοπέραση, τὴν αὐτοδικαίωση...
- Καλῶς ἤλθατε...!
- Ἔφτασα στὸ σημεῖο νὰ φροντίζω γιὰ ὅλα τὰ ἄλλα ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ψυχή μου! Εὐτυχῶς, δόξα τῷ Θεῷ, ποὺ... δυστυχῶς τὸ μωρό μου εἶναι καλά! Πρόλαβα! Νὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὴν ἀρχή!
Σημείωση Συντάξεως: Τό συγκεκριμένο ἀληθινό περιστατικό ἀναφέρεται στή χορήγηση ἐκτρωτικοῦ χαπιοῦ, μιφεπριστόνη, ἡ ὁποία χορηγεῖται συνήθως τίς παραμονές τῆς διακοπῆς κύησης.
Ἡ μιφεπριστόνη δρᾶ ἀναστέλλοντας τή δράση τῆς προγεστερόνης, μιᾶς ὁρμόνης πού παίζει κρίσιμο ρόλο στην ἐξέλιξη τῆς ἐγκυμοσύνης. Ἡ μιφεπριστόνη ὁδηγεῖ στή διάσπαση τοῦ ἐνδομητρίου, προκαλῶντας τόν τερματισμό τῆς ἐγκυμοσύνης (galinos.gr).
Γιά τίς γυναῖκες πού ἐπιδιώκουν νά ἀντιστρέψουν τή δράση τῆς μιφεπριστόνης, ἀκόμα κι ἄν ἔχουν παρέλθει ὧρες ἀπό τή λήψη τοῦ χαπιοῦ, πρέπει νά καλέσουν τόν γιατρό τους καί νά ζητήσουν βοήθεια.
Θά γίνει ὑπερηχογραφικός ἔλεγχος καί τό μωρό μπορεῖ ἀκόμη νά εἶναι στή μήτρα ζωντανό. Μπορεῖ νά μην εἶναι πολύ ἀργά.
Ἀφοῦ γίνει ὑπερηχογραφική ἐπιβεβαίωση τῆς κύησης καί διαπιστωθεῖ ἡ ὕπαρξη καρδιακοῦ ρυθμοῦ και ἡ ἱκανοποιητική θέση τοῦ παιδιοῦ, ὁ γιατρός θά συνταγογραφήσει προγεστερόνη. Ἡ θεραπεία θά συνεχιστεῖ συνήθως σέ ὅλο τό πρῶτο τρίμηνο τῆς ἐγκυμοσύνης.
