Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης
Σοκαριστικὰ στοιχεῖα δείχνουν 579 περιστατικὰ αὐτοκτονιῶν τὸ 2025 - Φτάσαμε στὰ ἴδια ἐπίπεδα θανάτων μὲ τὴν περίοδο τῶν lockdown
Περισσότερες ἀπὸ 1 αὐτοκτονία/ἡμέρα στὴν Ἑλλάδα – Ὅσο περισσότερο «ἀπελευθερωνόμαστε», τόσο περισσότερο αὐτοκτονοῦμε
https://www.sportime.gr/bloggers/eleftherios-andronis/perissoteres-apo-1-aftoktonia-imera-stin-ellada-oso-perissotero-apeleftheronomaste-toso-perissotero-aftoktonoume/
Σὲ μιὰ ἐποχὴ ποὺ οἱ ὁρμὲς ἱκανοποιοῦνται πιὸ εὔκολα ἀπὸ ποτέ, οἱ αὐτοσχέδιες ἀγχόνες ἀγκαλιάζουν ἀπεγνωσμένες ζωὲς περισσότερο ἀπὸ ποτέ. Ξεκινᾶμε ἀπὸ τά – μᾶλλον συγκρατημένα – στοιχεῖα ποὺ δημοσίευσε ἡ ΕΛ.ΑΣ., ἡ ὁποία συνολικὰ γιὰ τὸ 2025 κατέγραψε συνολικὰ 448 αὐτοκτονίες (1.25 αὐτοκτονίες ἀνὰ ἡμέρα) καὶ 995 ἀπόπειρες αὐτοκτονίας. Οἱ 374 ἀπὸ αὐτοὺς ἦταν ἄντρες καὶ οἱ 74 ἦταν γυναῖκες.
195 ἄτομα χρησιμοποίησαν θηλιά, 86 ὅπλο, 37 ἔπεσαν στὸ κενὸ ἀπὸ ὕψος, 14 χρησιμοποίησαν μαχαίρι, 9 πνίγηκαν, 9 δηλητηριάστηκαν καὶ 98 χρησιμοποίησαν ἄλλους τρόπους. Οἱ μῆνες ποὺ σημειώθηκαν οἱ περισσότερες αὐτοκτονίες ἦταν ὁ Ἰούνιος καὶ ὁ Ἰούλιος. Σὲ 353 ἀπὸ τὶς αὐτοκτονίες, δὲν ἐξιχνιάστηκε τὸ αἴτιο ποὺ ὁδήγησε σὲ αὐτές, ἐνῷ σὲ 66 περιπτώσεις ἡ αὐτοχειρία ἀποδόθηκε σὲ λόγους ἀσθένειας, σὲ 12 σὲ «αἰσθηματικοὺς λόγους», σὲ 9 σὲ οἰκογενειακοὺς λόγους καὶ σὲ 8 σὲ οἰκονομικούς.
Ἐκρηκτικὴ αὔξηση τὸ 2025
Πᾶμε ὅμως καὶ στὰ πιὸ ἐξειδικευμένα νούμερα τοῦ Παρατηρητηρίου Αὐτοκτονιῶν τῆς ΚΛΙΜΑΚΑ, ποὺ καταγράφουν τὰ περιστατικὰ σὲ ζωντανὸ χρόνο καὶ παρακάμπτουν τοὺς «σκοπέλους» της ὑποκαταγραφῆς. Ἡ ΚΛΙΜΑΚΑ γιὰ τὸ 2025 κατέγραψε 579 περιστατικὰ αὐτοκτονίας στὴν Ἑλλάδα (1.6 αὐτοκτονίες ἀνὰ ἡμέρα), μὲ τὴν πιὸ βαριὰ πληττόμενη ἡλικιακὴ ὁμάδα νὰ εἶναι οἱ ἄνθρωποι 50-54 ἐτῶν, ἐνῷ ἀκολουθεῖ μὲ ἀνησυχητικὰ ποσοστὰ καὶ ἡ ὁμάδα 45-49 ἐτῶν. Ἡ πτώση ἀπὸ ὕψος καὶ ὁ ἀπαγχονισμὸς ἦταν οἱ πιὸ συχνὲς μέθοδοι τοῦ ἀπονενοημένου διαβήματος, μὲ τὸν αὐτοπυροβολισμὸ νὰ ἀκολουθεῖ.
Ἐνῷ τὸ 2023 καὶ τὸ 2024 ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐτήσιων αὐτοκτονιῶν εἶχε σταθεροποιηθεῖ περίπου στὰ 450-470 περιστατικά, τὸ 2025 σημείωσε ἐκρηκτικὴ αὔξηση (579 περιστατικὰ ὅπως εἴπαμε), ἰσοφαρίζοντας σχεδὸν τὰ ἐπίπεδα ρεκὸρ τοῦ 2022, ὅταν εἶχαν σημειωθεῖ 581 περιστατικά. Βλέπουμε δηλαδὴ ὅτι οἱ αὐτοκτονίες ἔφτασαν τὸ 2025 στὸν ἴδιο ἀριθμὸ συγκριτικὰ μὲ μιὰ χρονιὰ (2022) ποὺ εἴχαμε τὶς ἰδιάζουσες συνθῆκες τῶν lockdown, τῶν ὑποχρεωτικοτήτων, τῶν κοινωνικῶν ἀποκλεισμῶν καὶ τῆς παγκόσμιας ἀνησυχίας. Μὲ λίγα λόγια ἡ κοινωνία δείχνει νὰ βυθίζεται στὰ ἐπίπεδα κατάθλιψης τῶν lockdown, ἀκόμα καὶ ἐνῷ κινεῖται ἐλεύθερα ἐδῶ καὶ 3 χρόνια.
Ὁ ὀργανισμὸς ΚΛΙΜΑΚΑ σημειώνει ὅτι τὴν τελευταία δεκαετία, πάνω ἀπὸ 500.000 ἄνθρωποι στὴν Ἑλλάδα ἐπηρεάστηκαν ἄμεσα ἀπὸ μιὰ αὐτοκτονία στὸ περιβάλλον τους. Αὐτὸ μεταφράζεται σὲ ὀρφανὰ παιδιά, διαλυμένες οἰκογένειες, κατεστραμμένες σχέσεις καὶ κοινότητες ποὺ βυθίστηκαν σὲ σόκ. Ἀκόμα καὶ μὲ τὰ συγκρατημένα στοιχεῖα τῆς ΕΛΣΤΑΤ, ὑπολογίζεται ὅτι πάνω ἀπὸ 5.500 Ἕλληνες ἀφαίρεσαν τὴν ἴδια τους τὴ ζωὴ ἀπὸ τὸ 2015 ὡς σήμερα. Μιὰ ὁλόκληρη κωμόπολη αὐτοχείρων χάθηκε στὴν ἀπόγνωσή της.
Μᾶς πνίγει ἡ ἀνθρωποκεντρικὴ θηλιά μας
Δεδομένων ὅλων τῶν παραπάνω στοιχείων, γίνεται ξεκάθαρο ὅτι τὸ ξεχείλωμα τῶν ἠθῶν στὰ πρότυπα τῆς «δικαιωματιστικῆς» χειραφέτησης, ὄχι μόνο δὲν συνέβαλε θετικὰ στὴν ψυχικὴ ὑγεία, ἀλλὰ ἀντιθέτως αὐτὴ δείχνει νὰ τινάζεται στὸν ἀέρα τὰ τελευταῖα χρόνια. Ἐπιπλέον οἱ ὑπηρεσίες ψυχικῆς ὑγείας εἶναι περισσότερες καὶ πιὸ προσβάσιμες ἀπὸ ποτέ, ἀλλὰ οὔτε αὐτὸ δείχνει νὰ φρενάρει τὶς αὐτοκαταστροφικὲς τάσεις τῶν Ἑλλήνων.
Ἀπὸ τὸ 2020 ἕως σήμερα, ἡ Ἑλλάδα καταναλώνει σχεδὸν 1.5 φορὲς περισσότερα ἀντικαταθλιπτικὰ σὲ σχέση μὲ τὴν προηγούμενη δεκαετία. Ἡ καμπύλη τῆς αὔξησης εἶναι ἀπὸ τὶς πιὸ ἀπότομες στὴν Εὐρώπη. Πάνω ἀπὸ μισὸ δὶς ἔχει φτάσει ἡ ἐτήσια δαπάνη γιὰ προμήθεια ψυχοτρόπων φαρμάκων.
Βλέπουμε μιὰ γενιὰ ποὺ ἔχει στὴ διάθεσή της ὅλα τὰ ὑποτιθέμενα ἀντίμετρα τῆς κατάθλιψης – αὐτοπροβολὴ στὰ social media, σέξ, γαστριμαργικὲς ἐπιλογές, χάπια, ψυχολόγους, ψυχαγωγικὰ μέσα κ.ο.κ κι ὅμως βουλιάζει στὴ δυστυχία, ξεμένοντας ὅλο καὶ περισσότερο ἀπὸ νόημα ζωῆς. Ὅσο περισσότερο ἐγκλωβιζόμαστε στὴν ἀνθρωποκεντρικὴ οἴηση ἀποτασσόμενοι τὸν Θεό, τόσο γινόμαστε σαρκικὰ ἐργοστάσια ἀδιεξόδων. Καὶ ὅσο περισσότερο ἀτομοκεντρικοὶ γινόμαστε, τόσο ὁ ἀτομισμὸς γίνεται ἡ ὑπαρξιακὴ ἀγχόνη μας.
Ὁ ἄνθρωπος θέλει νὰ καταχραστεῖ τὰ ἀνθρώπινα ξέχωρα ἀπὸ τὸν Θεό, καὶ τελικὰ καταλήγει νὰ μείνει ἔρημος καὶ ἀπὸ Θεὸ καὶ ἀπὸ ἄνθρωπο. Γινόμαστε «λιοντάρια» σὲ ὅσα ἐκφράζουμε καὶ συνάμα «μυρμήγκια» σὲ ὅσα μᾶς κατατρέχουν. Μὲ τὸ διαστρεβλωμένο φίλτρο τοῦ ἐγωισμοῦ, ὅλες οἱ ἀλληλεπιδράσεις γίνονται πλήγματα, ὅλα τὰ ἐρεθίσματα γίνονται ἀπειλές, ὅλοι οἱ λογισμοὶ γίνονται μαχαιριὲς στὴν καρδιά. Αἰτία γιὰ τὴ μαζικὴ κατάθλιψη δὲν εἶναι τόσο ὁ κόσμος ποὺ γίνεται τοξικός – ὅσο ἐμεῖς ποὺ ἑρμηνεύουμε τοξικὰ τὸν κόσμο.
Ὅσο ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία ἀπομακρύνεται ἀπὸ τὴν λυτρωτικὴ ἐμπιστοσύνη στὸν Θεό, τόσο οἱ ὑλικὲς ἐλπίδες τὸν προδίδουν μὲ ἀπόγνωση καὶ θάνατο. Ἡ φτώχεια μπορεῖ νὰ ἐξαθλιώσει, ἀλλὰ ἡ ἀπουσία αἰώνιας ἐλπίδας εἶναι ἐκείνη ποὺ τελικὰ σκοτώνει. Τὸ πιὸ τραγικὸ εἶναι ὅτι ἀπὸ αὐτὲς τὶς χιλιάδες αὐτοκτονίες τῆς τελευταίας δεκαετίας, τὸ συντριπτικό τους ποσοστὸ θὰ μποροῦσε νὰ ἀποφευχθεῖ ἂν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἀντὶ γιὰ τὸ ἀπόλυτο κενό, συναντοῦσαν κάποιο σωσίβιο κοινωνικῆς ἀγάπης...