Φώτης Πίττας
(Ὁ φλογερὸς Διδάσκαλος)
«Ὅταν συνελήφθηκα καὶ μὲ εἴχανε στὰ βασανιστήρια, μοῦ σπάσανε τα παγίδια. Ἔφτυνα αἷμα. Στὸ κελλὶ ποὺ ἤμουνα, βουτοῦσα τὸ δάκτυλό μου στὸ αἷμα καὶ ζωγράφισα στὸν τοῖχο τὴ μορφὴ τῆς Ἐλευθερίας». Τὸ συγκλονιστικὸ αὐτὸ γεγονὸς διηγήθηκε ὁ ἴδιος ὁ Φώτης σὲ συγκρατούμενό του. Τὴ ζωγραφιὰ αὐτὴ τὴν εἶδαν καὶ ἄλλοι συγκρατούμενοί του καὶ θαύμασαν τὴ γενναιότητα τοῦ παλληκαριοῦ. Ἐνῷ ἦταν τσακισμένος ἀπὸ τὰ ἀλλεπάλληλα βασανιστήρια, νηστικός, ἄϋπνος, ζωγράφισε μὲ τὸ αἷμα του στὸν τοῖχο τοῦ σκοτεινοῦ κελλιοῦ «Τὴν ἐλευθερία μὲ τὸ σπαθὶ ξεγυμνωμένο καὶ τὴ Σημαία ψηλά».
