Ἡ παρωδία μιᾶς «Ὀδύσσειας»: O Νόλαν, ἡ Ὡραία Ἑλένη ἀπὸ τὴν Κένυα καὶ ὁ woke Ἀχιλλέας
Τὸ Hollywood ἐπιμένει νὰ «ξαναγράφει» τὰ ὁμηρικὰ Ἔπη στὰ πρότυπα τῆς νεοταξικῆς ἀτζέντας καὶ νὰ παραχαράζει κάθε διαχρονικὸ σύμβολο τοῦ δυτικοῦ πολιτισμοῦ
Συντάκτης: Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης
https://www.sportime.gr/bloggers/eleftherios-andronis/i-parodia-mias-odissias-o-nolan-i-orea-eleni-apo-tin-kenia-ke-o-woke-achilleas/
Ἡ νοσηρὴ βιομηχανία τοῦ Hollywood ἐξακολουθεῖ μὲ κάθε εὐκαιρία νὰ ἀτιμάζει τὰ ὁρόσημα τοῦ πολιτισμοῦ μας, μετασχηματίζοντας τὴν ἱστορία σὲ ἕνα χαοτικὸ συνονθύλευμα προπαγάνδας. Ὅλα τὰ ἀρχέτυπα πρέπει νὰ ἀντικατασταθοῦν ἀπὸ κακέκτυπα, ὅλα τὰ διαχρονικὰ σύμβολα νὰ ἀλλαχτοῦν μὲ σκύβαλα.Ἡ Ὀδύσσεια τοῦ Ὁμήρου εἶναι τὸ πιὸ ἐξαίσιο μυθολογικὸ ἀριστούργημα ποὺ ἔχει γραφτεῖ στοὺς αἰῶνες καὶ ἡ Δύση χρωστᾶ μόνο ἀπεριόριστο σεβασμὸ σὲ αὐτὸ τὸ ἀρχαιοελληνικὸ στολίδι ποὺ θεμελίωσε τὴ παγκόσμια λογοτεχνία. Κι ὅμως ἡ πολυδιαφημισμένη ταινία τοῦ Κρίστοφερ Νόλαν, ἑτοιμάζεται νὰ ἀτιμάσει τὸν τάφο τοῦ ἀρχαίου ποιητῆ ὅπως – ὀρθῶς παρατήρησε – ὁ Ἔλον Μάσκ.
Ἡ ἐπιλογή της Κενυάτισσας Λουπίτα Νιόνγκο γιὰ τὸ ρόλο τῆς Ὡραίας Ἑλένης καὶ τῆς Κλυταιμνήστρας, ὅπως καὶ ἡ ἀναφερόμενη ἐπιλογὴ τῆς τρὰνς ἠθοποιοῦ Ἔλλιοτ Πέϊτζ (ἡ ὁποία ἔχει προβεῖ σὲ ἀλλαγὴ φύλου ἀπὸ γυναῖκα σὲ «ἄνδρα») γιὰ τὸν ρόλο τοῦ Ἀχιλλέα, ἐπιβεβαιώνει γιὰ ἀκόμη μιὰ φορὰ ὅτι ἡ Νέα Τάξη Πραγμάτων δὲν πρόκειται νὰ σταματήσει ἂν δὲν ἰσοπεδωθοῦν τελείως οἱ κοινὲς σταθερὲς τῆς ἀνθρωπότητας. Ἂν δὲν ἐπαναπρογραμματιστεῖ πλήρως ἡ ἀντίληψη τοῦ κόσμου γιὰ τὴν ἀλήθεια καὶ τὸ ψέμα, τὸ καλὸ καὶ τὸ κακό, τὴν ἀρετὴ καὶ τὴν κακία, τὸ δίκαιο καὶ τὸ ἄδικο.
Ἀπὸ τὸ 2024 ἡ ἑωσφορικὴ φάμπρικα τῶν βραβείων Ὄσκαρ (AMPAS), ἔχει ἐπιβάλλει ὑποχρεωτικὰ «πρότυπα συμπερίληψης» γιὰ νὰ μπορεῖ μιὰ ταινία νὰ διεκδικήσει τὸ Ὄσκαρ καλύτερης ταινίας. Αὐτὰ τὰ πρότυπα ὑποχρεώνουν τὸν παραγωγὸ τῆς ταινίας νὰ ἔχει τοὐλάχιστον ἕναν πρωταγωνιστὴ «ἀπὸ ὑποεκπροσωπούμενη φυλετικὴ ἢ ἐθνοτικὴ ὁμάδα» καὶ τὸ 30% τῶν δευτερευόντων ρόλων νὰ ἀποτελεῖται ἀπὸ γυναῖκες, ΛΟΑΤΚΙ+ ἢ ὑποεκπροσωπούμενες φυλές. Ἐπίσης ἡ κεντρικὴ θεματολογία πρέπει νὰ συνδέεται μὲ ἕνα ἀπὸ αὐτὰ τὰ πρόσωπα. Ἂν αὐτὸ δὲν εἶναι χειραγώγηση τῆς τέχνης καὶ μετατροπή της σὲ λίστα προσηλυτισμοῦ, τότε τί εἶναι;
Ἡ AMPAS δίνει καὶ τὴν ἐναλλακτικὴ δυνατότητα στοὺς παραγωγοὺς νὰ προσλάβουν τὰ παραπάνω ἄτομα στὸ τεχνικὸ προσωπικὸ ἀντὶ στὸ κὰστ τῶν ἠθοποιῶν (μὲ δύο ἡγετικὲς θέσεις στὸ κινηματογραφικὸ συνεργεῖο καὶ 30% ποσόστωση στὸ λοιπὸ προσωπικό), ἀλλὰ φαίνεται ὅτι ὁ Κρίστοφερ Νόλαν προτίμησε νὰ προσκυνήσει δημόσια τὴ woke ἀτζέντα καὶ νὰ τὴ διαλαλήσει στὶς κινηματογραφικὲς αἴθουσες ὅλου τοῦ πλανήτη.
Τὸ παράδειγμα τῆς Ἑλλάδας καὶ τὸ παράδειγμα τῆς Αἰγύπτου
Μετὰ ἀπὸ τόσα χρόνια συστηματικοῦ «βιασμοῦ» τῶν στερεοτύπων, οὐδεὶς ἔχει διάθεση νὰ ξαναρχίσει τὴν ἀνόητη συζήτηση γιὰ τά... ἀνύπαρκτα ὅρια τῆς «τέχνης», παρὰ μόνο ὅσοι ἔχουν προσωπικὸ συμφέρον νὰ τὴ βανδαλίζουν. Καὶ τὸ χειρότερο; Τὴν ὥρα ποὺ ἄλλα κράτη ποὺ σέβονται τὴν ἱστορία τους ξεσηκώνουν «θύελλα» γιὰ κάθε κινηματογραφικὸ ἔκτρωμα ποὺ τὴν ἀτιμάζει, τὸ ἑλληνικὸ κράτος ἐνέκρινε ἐπιστροφὴ 6,5 ἑκατομμυρίων εὐρὼ (cash rebate) στὴν «Ὀδύσσεια» τοῦ Κρίστοφερ Νόλαν, ὥστε ὁ Ἄγγλος σκηνοθέτης νὰ παρουσιάζει ὅτι οἱ Ἕλληνες ἐκστράτευσαν στὴν Τροία γιὰ μιὰ ἔγχρωμη γυναῖκα ἀπὸ τὴν Κένυα. Καὶ ὅτι ὁ Ἀχιλλέας ἦταν μιὰ ἀπομίμηση ἀνδρός, ἀντὶ γιὰ τὸν πανίσχυρο καὶ ρωμαλέο ἥρωα ποὺ περιγράφει ὁ Ὅμηρος.
Ἡ μομφὴ δὲν εἶναι διόλου ζήτημα διακρίσεων, ἀλλὰ θέμα ἱστορικῆς εὐθύνης ἀπέναντι στὸ ἀξεπέραστο πόνημα τοῦ Ὁμήρου, ἀλλὰ καὶ ὀρθῆς ἀπόδοσης τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ στὴ μεγάλη ὀθόνη. Ἕνας σοβαρὸς σκηνοθέτης ποὺ ἀσφαλίζεται μὲ ἑκατομμύρια δολάρια γιὰ τὰ πνευματικά του δικαιώματα, δὲν μπορεῖ νὰ ποδοπατᾶ τὸ πνεῦμα τοῦ δημιουργοῦ στὸν ὁποῖο βασίζεται ἡ ταινία του. Ἂς ὀνόμαζε τὸ ἔργο του «Παρωδία Ὀδύσσειας» ὁ Νόλαν καὶ τοὐλάχιστον ἔτσι θὰ ἦταν πιὸ τίμιο. Ἄλλωστε τὸ ἀρχαιοελληνικὸ πνεῦμα μπορεῖ νὰ εἶναι γέννημα τῆς ἔνδοξης ἱστορίας μας, ἀλλὰ εἶναι κληρονόμημα ὁλόκληρου τοῦ κόσμου καὶ αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ πολλαπλασιάζει τὶς εὐθύνες μας γιὰ τὴν ὑπεράσπισή του.
Ὅταν πρὶν τρία χρόνια μιὰ παραγωγὴ τοῦ Netflix παρουσίασε τὴν ἀρχαία Ἑλληνίδα βασίλισσα Κλεοπάτρα ὡς ἔγχρωμη, τὸ ὑπουργεῖο Ἀρχαιοτήτων τῆς Αἰγύπτου προέβη σὲ ἀνακοίνωση διαμαρτυρίας, οἱ Αἰγύπτιοι ἀρχαιολόγοι ξεσηκώθηκαν, νομικοὶ καὶ δικηγόροι προχώρησαν σὲ μηνύσεις, τὸ ζήτημα ἔφτασε στὴ Βουλὴ καὶ τὸ αἰγυπτιακὸ κράτος γύρισε ντοκιμαντὲρ ὑψηλοῦ προϋπολογισμοῦ γιὰ νὰ ἀποκαταστήσει τὴν ἱστορικὴ ἀλήθεια. Τὴν ἴδια στιγμὴ τὸ ἑλληνικὸ κράτος δημοπρατεῖ τὴν ἱστορία μας, σὲ ὅποιον προσφέρει τὰ περισσότερα γιὰ νὰ τὴν κουρελιάζει.
Γιὰ μιὰ νέα γενιὰ ποὺ ἐν πολλοῖς δὲν ἔχει διαβάσει ποτὲ Ὅμηρο, τὰ ὁμηρικὰ ἔπη «γράφονται» ἀπὸ τὴν ἀρχὴ στὸ σινεμά, ὡς ἐγχειρίδια παραχάραξης, γκλομπαλισμοῦ καὶ λοατκισμοῦ. Ἡ ἀρχαιοελληνικὴ γραμματεία δίνει τὴ θέση τῆς σὲ ἕνα τερατούργημα συγχυσμένων ἐννοιῶν, σφετερισμένων συμβόλων καὶ ἑτερόφωτης προπαγάνδας. Κάθε ἱστορία τιμῆς, ρώμης, ἀνδρείας, καρτερίας καὶ ἀγάπης γιὰ τὴν πατρίδα (ὁ νόστος τοῦ Ὀδυσσέα), πρέπει νὰ μείνει ἕνα κούφιο κέλυφος μὲ νεωτεριστικὰ συνθήματα.
Ἀπέναντι σὲ τέτοια τοξικὰ θεάματα, τὸ λιγότερο ποὺ μπορεῖ νὰ κάνει ἕνας Ἕλληνας ποὺ σέβεται τὴν κληρονομιά του, εἶναι μιὰ κενὴ θέση στὸν κινηματογράφο καὶ ἕνα προσπέρασμα στὴν τηλεόραση, κλείνοντας τὰ αὐτιά μας στὶς νεοταξικὲς «σειρῆνες», παίρνοντας παράδειγμα ἀπὸ τὸν Ὀδυσσέα. Τοῦ Ὁμήρου. Ὄχι του Νόλαν...
