Κυριακή, 6 Ιανουαρίου 2013

Η θέση της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων για τα Νέα Πιλοτικά Προγράμματα Σπουδών Δημοτικού-Γυμνασίου

30.5.2012

Η Π.Ε.Θ. μετά πό παίτηση μελών, καί φίλων καί συνεργατν της, γιά δημοσιοποίηση πίσημης τοποθέτησης το Δ.Σ. πί το θέματος πού δημιουργήθηκε μέ τά Νέα Προγράμματα Σπουδν τά ποα δημοσίευσε τό ‘Υπουργεο Παιδείας (ΦΕΚ τ. Β´, ριθ. φύλ. 2335/17.10.2011) καί φαρμόζει πιλοτικά πό τόν Σεπτέμβριο 2011 σέ ρισμένα Σχολεα.
Καί μετά πό πόφαση το Δ.Σ. τς 25-5-2012 πρέπει πρωτίστως νά γίνει σαφές τι: Τά Προγράμματα ατά εναι μόνον τά δημοσιευθέντα στό παραπάνω ΦΕΚ καί χι βεβαίως τά σα σχετικά γράφονται σέ λλα κείμενα καί στό μεταγενέστερο πόμνημα τς Συντακτικς Επιτροπς πρός τήν ‘Ιερά Σύνοδο καί λλους παραλπτες, μέ σες τυχόν διορθώσεις καί βελτιώσεις περιλαμβάνει τοτο.
Η Π.Ε.Θ. γιά τά Νέα Προγράμματα Σπουδν (τά πιλοτικά) πισημαίνει τά παρακάτω:
Α.  Θεωρομε κατ᾽ ἀρχήν τι κάθε διδακτική καινοτομία, πού συμβάλλει στή βελτίωση το μαθήματος, πρέπει νά γίνεται ποδεκτή καί νά καταβάλλεται προσπάθεια στε νά ποστηρίζεται, μέ ατονόητη τή σχετική πιμόρφωση τν διδασκόντων, καθώς καί τόν πιτυχ σχεδιασμό φαρμογς, στά ποα πάρχουν προβλήματα.

Β.  πό παιδαγωγική θεώρηση :
1) Παρουσιάζουν ναντιστοιχία το προσφερόμενου παιδευτικοῦ ὑλικο πρός τήν πνευματική λικία καί ριμότητα τν μαθητν
- καί στό Δημοτικό
- καί στό Γυμνάσιο
2)  Παρουσιάζουν συσσώρευση θρησκειολογικοῦ ὑλικο, πού εναι ν πολλος τερόκλητο καί μέ γνωστο περιεχόμενο σέ παιδιά μικρς λικίας, πού θά παιτε πλήθος ναλύσεων μέ ποτέλεσμα τή σύγχυση καί ν συνεχεία τήν διαφορία.
3)  Διαμορφώνουν τό ΜτΘ σέ πλ γνώση καί τό πογυμνώνουν πό τήν μετάδοση τς πίστης σέ ξίες θρησκευτικς ζως, γκαταλείποντας τσι τήν ποια προσπάθεια καλλιέργειας τν ξιν ατν στούς μαθητές. Παρά τό τι καλλιέργεια ξιν εναι π τούς πιό σημαντικούς στόχους καί τν παλαιοτέ-ρων καί τν σύγχρονων παιδαγωγν.
  
Γ.  πό ποψη οσίας το περιεχομένου τά νέα Π.Σ. :
1)  Μεταβάλλουν τό χαρακτρα το ΜτΘ. πό ρθόδοξο Χριστιανικό θεολογικό (μολογιακό τς π-στης μας) σέ θρησκειολογικό καί στορικό-πολιτιστικό.
2)  Τοποθετον τήν ρθόδοξη χριστιανική διδασκαλία περί Θεο καί νθρώπου, δηλ. τήν ρθόδοξη πίστη καί παράδοση, στήν δια βαθμίδα κτιμήσεως καί ποδοχς μέ λες τίς λλες θρησκευτικές ντι-λήψεις μέ ποτέλεσμα: α) νά γνοεται θεία ποκάλυψη ς πηγή τς ρθόδοξης πίστεως καί νά καλλιεργεται (χωρίς ρητς νά καθορίζεται) ἡ ἰδέα τς νθρώπινης προέλευσης κάθε θρησκευτικς πίστεως καί διδασκαλίας λων τν θρησκειν, δηλ. καί τς ρθόδοξης Χριστιανικς.
3)  ῾Οδηγεται τσι τό ΜτΘ σέ καθαρά καί πολύτως μάθημα γνώσεως (στορικς, θρησκειολογικς, πολιτιστικς κτλ), καί δέν ποσπται π ατό μόνον διδασκαλία τς πίστεως (πού μπορε νά ποστηριχθεῖ ὅτι εναι ργο τς κκλησίας) λλά καλλιεργεται σαφς καί ντόνως, καί μάλιστα στά παι-διά πού στήν λικία ατή διαμορφώνουν τήν προσωπικότητά τους, ἡ ἀδιαφορία γιά ποια θρησκευτική πίστη καί προσπάθεια γιά γνες θικς καί πνευματικς ζως.
4)  Παρουσιάζουν πράγματι σέ μεγαλύτερη κταση στοιχεα τς ρθόδοξης χριστιανικς παραδό-σεως π᾽ ὅση τά τν λλων θρησκειν. Τοτο εναι λογικά καί πρακτικά τό μόνο δυνατό. ποσοτική ατή μως παρουσία δέν καλύπτει κατά κανένα τρόπο τήν ξιολογική ξίσωσή τους, ἡ ὁποία εναι κδηλη σ᾽ ὅλες τίς βαθμίδες ( τάξεις τν Σχολείων). Σημειώνουμε μάλιστα τι καταβάλλεται διαίτερη προσπάθεια γι ατή τήν ξίσωση.
5)  Ἔχουν φαιρεθεῖ ἀπό τούς σκοπούς καί στόχους καί πό τά θέματα λων τν θεματικν νοτήτων κεφαλαιώδεις ρθόδοξες θρησκευτικές διδασκαλίες, μέ ποτέλεσμα τή διαγραφή πό τή συνείδηση τν μαθητν χι μόνο τς πίστης, λλά καί τς γνώσης πολύ σημαντικν στοιχείων τς ρθόδοξης διδασκαλίας καί ζως.
6)  ‘Η μέθοδος τς διαθρησκειακς διδασκαλίας ρισμένων θεμάτων καταλήγει στή δημιουργία σύγχυσης γιά τό τί κριβς διδάσκει καί πιστεύει κάθε θρησκεία, πως γίνεται π.χ. μέ τήν ννοια τογίου νθρώπου”, που νας καθαρά χριστιανικός θεολογικός ρος ποδίδεται χι μόνο σέ μή χριστιανούς, λλά καί σέ μυθικά πρόσωπα. 
Μέ τά νέα ατά Π.Σ. τό ΜτΘ φαίνεται νά ρνεται (καί πράγματι ρνεται) τό καθκον πού χει νά διδάσκει στά νέα παιδιά τή θρησκευτική πίστη τν πατέρων τους. Καθκον πού ρίζεται καί διακηρύσσεται καί πό τήν Ερωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου (Σύμβαση τς Ρώμης το 1950) καί πό ποφάσεις το Ερωπαϊκο Δικαστηρίου νθρωπίνων Δικαιωμάτων καί πό τό ‘Ελληνικό Νο-μικό Πλαίσιο (Σύνταγμα, Νόμοι, Νομολογία ΣτΕ).
Αντίθετα πρός τά παραπάνω, μέ τά νέα Π.Σ. τό ΜτΘ φαίνεται νά ναρμονίζεται πρός τίς ποδείξεις τς πιτιθέμενης θεϊας.
Η ΠΕΘ μέ σημαντικό ριθμό ργασιν, πού πάρχουν στό Διαδίκτυο, λεπτομερς ναλύει, δείχνει καί πογραμμίζει πάρα πολλά εδικά σημεα τν νέων Π.Σ. μέ τά ποα, πως ποδεικνύεται καθημερινά, θεωρομε τι δέν συμφωνεῖ ὁ σύγχρονος λληνας.

Ε. Γιά λα τά παραπάνω εμαστε ντίθετοι πρός τά νεά Π.Σ. τά δη “πιλοτικς” φαρμοζόμενα.
Τό κύριο θέμα εναι μεταβολή το χαρακτρα το μαθήματος, χι δομή τν θεματικν νοτήτων τους, καί ἡ ὅποια διδακτική μέθοδος.
Σημαντική μως εναι καί ἡ ἀντίθεσή μας πρός τή δομή το περιεχομένου τν κατά σχολική τάξη θρησκευτικν διδασκαλιν.
Γι ατό καί ζητομε τήν π᾽ ἀρχς πλήρη καί οσιαστική ναμόρφωσή τους, στήν ποία θά πρέπει νά ληφθον πόψη λα τά παραπάνω.



                                                        Τό   Δ.Σ. τς Π.Ε.Θ.